Ετικέτες

image

Πώς ο ανθρώπινος νους δυσκολεύεται να συλλάβει και να αποδεχτεί το μόνο βέβαιο πράγμα στη ζωή, που είναι ο θάνατος;! Γεννιόμαστε και ζούμε μονάχα με αυτή τη βεβαιότητα του τέλους, κι όμως όταν αυτό φτάνει, δεν το χωρά ο νους μας…
Μα πώς αλήθεια πλάι στην αγάπη μας για έναν άνθρωπο μπορεί να υπάρξει και μόνο η σκέψη πως δεν θα τον έχουμε κοντά μας;

Χωράει η αγάπη το θάνατο;!

Η μόνη απάντηση που θα μπορούσα να δώσω (και να ευσταθεί) είναι ότι η αγάπη νικάει το θάνατο!
Ναι, μόνο χριστιανικά μπορώ να συζητήσω και να δεχτώ (κάπως…) την ύπαρξη του θανάτου. Μόνο η ελπίδα σε μια μεταθανάτιο ζωή και μάλιστα σε μια Αναστάσιμη Ζωή, μπορεί να απαλύνει κάπως το σοκ του θανάτου! Μόνο η πίστη πως υπάρχει ένας Θεός Αγάπης που ορίζει τον κόσμο, μόνο η προσπάθεια εμπιστοσύνης στο θέλημα Του μπορεί να ξεθωριάσει λίγο τον πόνο, το θυμό, την απόγνωση που φέρνει η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου.
Δεν ξέρω το θέλημα του Θεού. Και πολλές φορές είναι πολύ δύσκολο να το δεχτώ. Όμως υποπτεύομαι πως αυτός ειναι ο μόνος τρόπος να ζήσω…

Ο θάνατος του Σωτήρη Αντωνόπουλου, του πιλότου του Cessna που κατέπεσε χτες, με συγκλόνισε! Αυτός ήταν η αφορμή γι’ αυτές τις σκέψεις… Το περίεργο είναι πως προσωπικά δεν τον ήξερα καθόλου. Ξερω όμως την ευρύτερη οικογένειά του και πόσα έχουν συμβεί σ’ αυτήν…

Ας μη μιλήσω άλλο. Δεν προσθέτω στ’ αλήθεια τίποτα. Ας αναπαύσει ο Θεός την ψυχή του κι ας δίνει πίστη και δύναμη στην οικογένειά του!

Αμήν.

Advertisements