Ετικέτες

, ,

image

Κάθεται απέναντι μου και κουνά τα δάχτυλά της με ρυθμό, πάνω σε μυστική μελωδία, που υπάρχει μονάχα στο μυαλό της. Είναι μουσικός και επαναλαμβάνει ασυνείδητα το κομμάτι που μελετάει; Είναι κάποιο νευρικό τικ ή μήπως έχει εκνευρισμό, που τον εκφράζει μ’ αυτόν τον τρόπο;
Τώρα χαμογελάει. Μάλλον κάτι όμορφο θα σκέφτεται. Γυρνάει στο σπίτι απ’ τη δουλειά. Γυρνάει σε κάτι που αγαπά. Αγαπά τον άντρα της, ίσως τα παιδιά της ή ίσως είναι ενα δειλό χαμόγελο αυτοπεποίθησης – ξεκινά ν’ αγαπά τον εαυτό της…
Το βαγόνι ελάχιστα γεμάτο.
Κι αυτή, παρά την κούρασή της, λάμπει!
Αντιφεγγίζει πάνω της το λαμπρό της μέλλον…!

Advertisements