Ετικέτες

 

alkinoos-ioannidis

 

Έεεπ! Μην πάει ο νους σας στο πονηρό, μια συναυλία παρακολούθησα κι εγώ…
Και τί συναυλία;!!!

Απ’ την πρώτη εντύπωση σε κερδίζει: όλοι ισότιμοι, όλοι στη σειρά, ο Αλκίνοος ανάμεσά τους ίσος προς ίσο, τιμώντας τη δεξιοτεχνία τους! Όλοι ένας κι ένας!!!
Γιώργος Καλούδης: τσέλο, λύρα
Μανόλης Πάππος: μπουζούκι, λαούτο
Φώτης Σιώτας: βιολί, βιόλα
Δημήτρης Τσεκούρας: κοντραμπάσο

Η συναυλία αυτή ήταν ένας ύμνος στη Μουσική. Η Αγάπη για τη Μουσική ξεχείλιζε από παντού! Όλοι μαζί ήταν υπηρέτες ενός θαύματος!
Τί να πρωτοσχολιάσω;
Την ανορθόδοξη χρήση των οργάνων; Έβρισκαν νέους τρόπους έκφρασης πέρα από τους τυπικούς – το βιολί μπορεί να παιχτεί ενίοτε και σαν γιουκαλίλι, αν αυτός ο τρόπος σε εκφράζει…
Το σίγουρο είναι οτι έπαίζαν για να το ευχαριστηθούν, έπαιζαν και ήθελαν κι εμάς μαζί τους. Είμασταν μια ομάδα!
Και τί ενορχηστρώσεις, θεέ μου…! Μουσικός οργασμός! Τί αυτοσχεδιασμοί! Ωραία έκπληξη και το Φάτα Μοργκάνα του Καββαδία – τί ωραίο σμίξιμο φωνών!!!
Ένιωθες πως συμμετείχες σε μια μυσταγωγία… Εδώ γίνεται κάτι ιερό! «Το θεό δεν τον χειροκροτάμε, μένουμε σιωπηλοί και τον προσκυνάμε…»

Κάπως έτσι κύλησαν τόσο γρήγορα κάτι παραπάνω από 3 ώρες…
Ο κόσμος έδειχνε να μοιράζεται τα αισθήματά μου περί ιερότητος – αφού κάποιοι επέπληξαν μια παρέα που έκανε φασαρία γελώντας και φωνάζοντας δυνατά!!! Όλοι άκουγαν, τραγουδούσαν, συμμετείχαν κάνοντας παραγγελιές. Μεγάλη η χαρά κι η έκπληξη όλων όταν ανέβηκε στη σκηνή ο Μάλαμας… Έγινε φυσικά «χαμός»!
Ο Αλκίνοος είχε μάλλον κέφια, αυτοσαρκαζόταν, «διαφήμιζε» το δίσκο του 😉 Και έμοιαζε με παιδί που παίζει ενθουσιασμένο με τους φίλους του το αγαπημένο τους παιχνίδι: μουσική!!!

Οι συγκυρίες το έφεραν και δεν τον είχα ακούσει τα τελευταία χρόνια. Πήγα με αδημονία και δεν απογοητεύτηκα. Ήταν μια εμπειρία ψυχοθεραπευτική! Είχα καλή παρέα, που παρακολουθούσε με αντίστοιχη προσήλωση κι αυτό δυνάμωσε την κοινή μας εμπειρία!

Δεν ξέρω αν έχει νόημα να εστιάσει κανείς σε συγκεκριμένες στιγμές. Σίγουρα υπήρχαν πολλές αξιομνημόνευτες. Αλλά σημασία έχει η αίσθηση που σου αφήνει το σύνολο. Σημασία έχει που ένα έργο τέχνης σε θεραπεύει, σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Σημασία έχει αυτό το μοίρασμα μεταξύ όλων μας, μουσικών και κοινού. Τί τυχεροί είμαστε, που υπάρχουν τέτοιοι καλλιτέχνες και που μπορούμε να τους ακούμε…

Αλκίνοε σ’ ευχαριστούμε…

Advertisements