Ετικέτες

tn_ηλιος

Διάβαζα τώρα το κείμενο αυτό της Ελένης από το myfortysomethingworld και σκεφτόμουν πως δεν έχω αισθανθεί ποτέ την ανάγκη για κάτι συγκλονιστικά καλό! Μου αρκεί να μπορώ να βλέπω το καλό που υπάρχει γύρω μου και ακόμα περισσότερο να μπορώ να το δημιουργώ εγώ! Οι πιο μεγάλες χαρές μου νομίζω είναι όταν κάνω κάποιον άλλο χαρούμενο, και εκεί το στοιχείο της έκπληξης, του αιφνιδιασμού του, είναι που δίνει περισσότερη ένταση στη στιγμή αυτή!
Θα μπορούσε κανείς να πει οτι το πιο συγκλονιστικό καλό είναι πόσοι καλοί άνθρωποι υπάρχουν και πόσα καλά πράγματα συμβαίνουν γύρω μας καθημερινά! Όσο κι αν το κακό θεριεύει και δείχνει να κυριαρχεί, το «αδύναμο» καλό, που δεν εντυπωσιάζει, είναι αυτό που διατρέχει και συντηρεί τη ζωή σ’ αυτή τη γη! Και η δύναμη αυτή του καλού είναι που πράγματι συγκλονίζει…
Νομίζω πως ειδικά μια τέτοια μέρα που όλοι έχουμε εκπλαγεί και θυμώσει και στενοχωρηθεί από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι, θα πρέπει να εστιάσουμε μονάχα στο καλό και στο πώς μπορούμε να το «σκορπίσουμε» στον κόσμο, ο καθένας με τον τρόπο του…
Και για όλα τα αδικοχαμένα θύματα ενός τυφλού μίσους σε Ανατολή και Δύση, αλλά και για όσους είμαστε ακόμα ζωντανοί, ας κάνουμε μονάχα μια ευχή. Μια ταπεινή ευχή ο Θεός να ‘ναι μαζί μας και να μας ελεεί…

Advertisements