Ετικέτες

chants-field-mirror-4-by-alex-baker-photography-1024x683

 

Στέκει αντίκρυ στο μετρό, αυστηρή κι αγέρωχη. Όλα πάνω της προδίδουν αυστηρότητα. Απ’ τα μεγάλα κοκκάλινα γυαλιά, το σκούρο μονόχρωμο «κολλεγιακό» πουλοβεράκι – απ’ όπου ξεπροβάλλει γιακάς πουκαμίσου καρώ-αντρικού τύπου, το φαρδύ άχαρο παντελόνι, μέχρι τη σουβλερή μύτη και την απλή αλογοουρά των γκρίζων της μαλλιών… Δεν έχει την αυστηρότητα δασκάλας, έχει ίσως τη μοναξιά ενός επιστήμονα που αφιερώθηκε στην έρευνά του και ξέχασε να ζήσει… Έχει μιαν αυτάρκεια κι έναν ψυχαναγκασμό ζωγραφισμένα στην αυστηρή γραμμή των λεπτών χειλιών της…

Δεν την κρίνω – απεναντίας…! Κάποιος που θα μ’ έβλεπε τυχαία στο μετρό μπορεί να χρησιμοποιούσε αυτές τις ίδιες λέξεις για να με περιγράψει…!  Δεν θα πω όμως ούτε οτι τη νιώθω. Είναι μόνο μια εντύπωση που μου έδωσε η εξωτερική της εικόνα. Πλάθω ιστορίες πίσω από εικόνες τυχαίων ανθρώπων που μου κεντρίζουν για κάποιο λόγο την προσοχή. Και κάπως έτσι περνά με περισσότερο ενδιαφέρον μια μεγάλη διαδρομή στο μετρό…

Advertisements