Ετικέτες

imgres

Δες λίγο!

Μια προσευχή έξω από τα συνηθισμένα, του αγίου Τόμας Μορ (αγίου της Καθολικής εκκλησίας), που πρότεινε ο ίδιος ο Πάπας στην Κουρία, στους ανώτερους δηλαδή κληρικούς της Καθολικής Εκκλησίας. Την βρήκα στο άρθρο του Στ. Ζουμπουλάκη στην Καθημερινή της προηγούμενης Κυριακής (http://www.kathimerini.gr/797817/article/epikairothta/kosmos/grafeiokratikos-xristianismos) σε μετάφραση του ιδίου. Δεν είναι πολύ αληθινή, πολύ άμεση;! Μου άρεσε πάρα πολύ!

«Χάρισέ μου, Κύριε, καλή χώνεψη αλλά και κάτι να ’χω να χωνέψω. Χάρισέ μου σωματική υγεία και την απαραίτητη αίσθηση του χιούμορ για να την διατηρήσω. Χάρισέ μου μια απλή ψυχή, που να ξέρει να θησαυρίζει μέσα της κάθε καλό και να μην τρομάζει εύκολα στη θέα του κακού, αλλά να βρίσκει τρόπους να επανορθώνει τα πράγματα. Χάρισέ μου μια ψυχή που να μη γνωρίζει τη βαρεμάρα, την γκρίνια, τους αναστεναγμούς και τις θρηνωδίες, ούτε το υπερβολικό άγχος εξαιτίας αυτού του εμποδίου που λέγεται “εγώ”. Χάρισέ μου, Κύριε, την αίσθηση του χιούμορ. Δώσε μου τη χάρη να μπορώ να δέχομαι τα αστεία, να βρίσκω λίγη χαρά σε αυτή τη ζωή και να είμαι ικανός να την μοιράζομαι με άλλους».

Με αφορμή αυτή την προσευχή σκεφτόμουν πόσο πιο ανάλαφρα θα μας φαίνονταν όλα, αν τα βλέπαμε λιγάκι περισσότερο με χιούμορ;;;! Εκτός από δείγμα εξυπνάδας, νομίζω πως το χιούμορ είναι και ένδειξη μιας ανωτερότητας. Όχι ενός ανθρώπου απέναντι στον άλλο φυσικά, αλλά απέναντι στις καταστάσεις. Ο άνθρωπος που σκέφτεται, που έχει «φιλοσοφήσει» τη ζωή και τη θέση του στον κόσμο, αυτός νομίζω πως είναι «υπεράνω». Όχι κυνικός, καθόλου!, αλλά είναι μεγαλόψυχος, συμπονά και δείχνει αλλυλεγγύη και καμία μικρότητα δεν έχει θέση στη ζωή του. Συνήθως λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι έχουν και χιούμορ. Ακριβώς γιατί ξέρουν τί είναι μικρό και τί μεγάλο. Και φροντίζουν με το χιούμορ να κρατούν τις άσκοπες σκοτούρες μακριά απ’ τη ζωή τους. Αυτό θα ήθελα να ‘μαι κι εγώ. Ξέρω πως απέχω ακόμη πολύ, αλλά όμως υπάρχει ως στόχος. Είναι κι αυτό κάτι! 🙂

Advertisements