Με συγκινείς…

VASSILIS ARGYRIADIS

simonopetraΕίχα έντεκα χρόνια να πάω στη Σιμωνόπετρα. Αβυσσαλέο χρονικό διάστημα, αν υπολογίσει κανείς πως σ’ αυτό το αγιορείτικο μοναστήρι πέρασα μεγάλο (ποιοτικά) κομμάτι της νεότητάς μου…

Στη Σιμωνόπετρα πρωτοπήγα το 1987. Από τότε μέχρι το ’93 πήγαινα κάθε καλοκαίρι. Από το ’93 μέχρι το ’98 πήγαινα δύο και τρεις φορές τον χρόνο — άλλοτε μόνος, άλλοτε με φίλους, με παρέες ποικίλων συνθέσεων. Από το ‘98 και μετά οι επισκέψεις μου αραίωσαν. Πήγα στρατό για δυο χρόνια, απομακρύνθηκα κάπως. Έπειτα παντρεύτηκα. Επισκέφτηκα τη Σιμωνόπετρα το 2003 κι από τότε σιγή…

Ένα πολύτιμο κομμάτι του εαυτού μου είναι αφημένο σ’ αυτό το μοναστήρι. Πολύ συχνά συλλαμβάνω τον εαυτό μου, στον ύπνο και στον ξύπνιο μου, να περιδιαβαίνει ονειρικά, σα φάντασμα, τα μπαλκόνια της Σιμωνόπετρας, την αυλή της, τον ναό, τους εξώστες, το παλιό αρχονταρίκι, τη βιβλιοθήκη, το ξυλουργείο, το συνοδικό, το σπήλαιο του Αγίου Σίμωνα, το κοιμητήρι, ακόμα και την ταράτσα της…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.144 επιπλέον λέξεις

Advertisements