aristeroxeires

Ήθελα τόσο να γράψω σήμερα το βράδυ! (Αλλά αν δεν προσπαθήσω με το που ανοίξω τον υπολογιστή, κι αντίθετα χαζέψω πρώτα από δω κι από κει, τότε μου φεύγει ο οίστρος…) Κι ας μην ήταν καθόλου σαφές τί ήθελα να γράψω. Εξάλλου έτσι συμβαίνει τις περισσότερες φορές: δεν ξεκινώ να γράψω κάτι συγκεκριμένο, αλλά διαμορφώνεται στην πορεία. Κι όταν τελειώσω το κείμενο, τότε αποσαφηνίζονται και για μένα κάποια πράγματα. Παράδοξο, αλλά αληθινό και μάλιστα πολύ βοηθητικό, γιατί εκφράζεις αυτό που έχεις μέσα σου και του δίνεις μορφή μέσα από τις λέξεις. Και για μένα που είμαι τύπος πολύ ορθολογιστής-διανοητικός-όλα τα εκλογικεύω-όπως θες πες το, αυτό με βοηθάει πολύ. Αισθάνομαι πως αν δεν περιγράψω κάτι με λέξεις, τότε δεν το καταλαβαίνω καλά. Σκέτο «αισθάνομαι» για μένα (δυστυχώς) δεν υπάρχει, δεν το ξέρω. Η τυρρανία του μυαλού; όπως θες πες το…

Advertisements