IMG_2275

Δεν μπορώ να σκέφτομαι συνέχεια με βάση τους άλλους. Γιατί έτσι δεν αφήνω χώρο στη δική μου επιθυμία να εκφραστεί, δεν καταφέρνει να φτάσει ούτε καν σε μένα! Δεν προλαβαίνω να με ακούσω, γιατί τα πάμπολλα φίλτρα ξεδιαλέγουν ανεξέλεγκτα τί θα περάσει και τί όχι. Τόσα χρόνια νομίζω οτι οι επιθυμίες μου είναι ορμητικές κι οτι «κάτι» τις κρατά σε καταστολή. Ίσως τα πράγματα να είναι ακόμα χειρότερα: οι επιθυμίες μου είναι τόσο μηδαμινές που δεν προσπαθούν καν να ακουστούν. Δεν υπάρχει τίποτα για να ακουστεί. Δεν είναι η σιωπή της νηνεμίας, αλλά η σιωπή της απόλυτης ανυπαρξίας. Βαλτωμένα νερά που εγώ θα ήθελα να τα βλέπω ως ειδυλιακό τοπίο εξωτικής λίμνης. Όνειρα… Βλακείες. Ζω στο παρόν, το χαίρομαι όσο μπορώ και δεν έχω τίποτα άλλο. Δεν ελπίζω τίποτα, γιατί δεν μου αρέσουν οι εκπλήξεις. Και τώρα λίγη σιωπή παρακαλώ, μετά την αντάρα…

Advertisements