Σήμερα στο μπαλκόνι μου, ένα αλογάκι της Παναγιάς γεννάει το μικρό του!

Είναι μέρες τώρα που το έβλεπα συνέχεια στο μπαλκόνι και μου έκανε κιόλας εντύπωση η συνεχής του παρουσία. Αλλά σήμερα μάλλον εξηγήθηκε αυτό: ήταν τόσο βαρύ και κουρασμένο, λόγω του επερχόμενου τοκετού, που δεν μπορούσε να πάει μακριά, κι έτσι μας έκανε την τιμή να γεννήσει στο σπίτι μας! Απ’ το μεσημέρι μέχρι που νύχτωσε δεν έχει ακόμα τελειώσει την προσπάθεια. Δεν ξέρω δηλαδή και τί γεννάνε αυτά τα έντομα, αλλά υποθέτω μικρά κι όχι αυγά. Πάντως ό,τι κι αν είναι, τώρα ακόμα είναι καλυμμένο με μια βλέννα ή κάτι σαν κουκούλι. Ανυπομονώ να δω αύριο πρωί την εξέλιξη! Μακάρι να έχουν πάει όλα καλά!

Κι εγώ πάντως σαν ετοιμόγεννη, νιώθω «συγγένεια» ακόμα και μ’ αυτή τη μικρή ζωούλα, που φέρνει στον κόσμο μιαν άλλη ακόμα μικρότερη ζωούλα… Είναι συγκινητική αυτή η συνάφεια στη φύση, αυτός ο κύκλος της Ζωής που μας περιλαμβάνει όλους, απ’ τον μικρότερο μέχρι το μεγαλύτερο! Γι’ αυτό σέβομαι κι αγαπώ αυτό το ζωάκι και χαίρομαι που γέννησε στο σπίτι μας!

Άντε, και στα δικά μας!!!

Υ.Γ. : Αφού έγραψα τα παραπάνω, έψαξα πληροφορίες περί του εντόμου. Και ανακάλυψα  πως το βασικό του γνώρισμα, για το οποίο όλοι το ξέρουν (εκτός από μένα), είναι ο ερωτικός κανιβαλισμός. Δεν θα επεκταθώ τώρα εδώ, απλά ήθελα να πω πως μετά απ’ αυτά που διάβασα ένιωσα λίγο περίεργα μ’ αυτά που είχα γράψει και προς στιγμήν αμφιταλαντεύτηκα ως προς τη δημοσίευσή τους. Όμως αποφάσισα τελικά να το αναρτήσω κι ο Βασίλης ονόμασε με τον καλύτερο τρόπο την άρση των αναστολών μου: «είναι φοβερό οτι κρίνουμε με ανθρωπιστικά κριτήρια τα έντομα!!!».

Σ’ αυτόν τον κύκλο της Ζωής εξακολουθούμε να υπάρχουμε κι εγώ και το «αλογάκι» με το ωραίο επιστημονικό όνομα ( Mantis religiosa ή Mantodea, δηλ.σε ελεύθερη μετάφραση «ο  προσευχόμενος μάντης», λόγω της στάσης των χεριών του). Κι αυτή η συνύπαρξη είναι όπως και να το κάνουμε θαυμαστή!

Α! Γεννάει αυγά, όχι μικρά! 🙂

Advertisements