Ετικέτες

Κινείται στο μετρό σαν ψάρι έξω απ’ τα νερά του. Παλιός ναυτικός, γέρος που τον έχει θρέψει η θάλασσα. Τζην παντελόνι, καρώ πουκάμισο, γιλέκο με τσέπες «κυνηγετικό» και ναυτική τραγιάσκα στο κεφάλι. Άσπρα μαλλιά και μουστάκι, αξύριστα άσπρα γένια, βλέμμα ήρεμο, καλοσυνάτο, γκριζοπράσινο. Ευχαριστημένος, δεν έχει παράπονο. Η θάλασσα του φέρθηκε καλά. Έφτιαξε σπίτι, γυναίκα, παιδιά. Τώρα που ξανάγινε στεριανός, κατεβαίνει κάθε μέρα στο λιμάνι. Συναντάει τους παλιο-φιλους στο καφενείο κι αγναντεύοντας τον ορίζοντα, μες σε τσίπουρα και καπνούς, αναθυμούνται ιστορίες… Κι ο καπνός ολοένα και τους δακρύζει τα μάτια…

Άκου! :  Οι Μοιραίοι (Μ.Θεοδωράκης – Κ.Βάρναλης)

Advertisements