Το μικρό επαρχιωτάκι μπήκε στο μετρό. Κοιτά δεξιά-αριστερά, πάνω-κάτω, με μάτια ορθάνοιχτα κι ένα μικρό μούδιασμα. Γνωστή-άγνωστη η διαδρομή. Γνωστοί-Άγνωστοι οι γύρω του.

Ποια φυλή ανθρώπων κυκλοφορεί τώρα στους δρόμους; Τί φοράει, τί ακούει, τί συζητάει;

Κατεβαίνει Σύνταγμα, να φάει ένα παγωτό και να αγανακτήσει. Μάτια πιο ορθάνοιχτα. Ρουφάει μυρωδιές, βλέμματα, πανώ, συνθήματα. «Φέρτε μαγειρεμένο φαϊ, φρούτα, αναψυκτικά, σνακ»! Όλοι οι εκπρόσωποι του εναλλακτικού παρόντες. Ράστα, ποδήλατα, ζωγράφοι, σκηνές. Εναλλακτικό camping, γνωριμίαι δεκταί.

Προχωρά παρακάτω – το τετράγωνο του City Link σχετικά έρημο. Έξω από το Παλλάς, καμαριέρες και αχθοφόροι απ΄ τα γειτονικά  lux ξενοδοχεία κάνουν τσιγάρο. Τρεις-τέσσερις τουλάχιστον, αλλά ο καθένας παρέα με τον εαυτό του και το βλέμμα σκοτεινό. Ένας ημίτρελλος κάτι φωνάζει, βρίζει, ζητά και συγγνώμη στ΄αγγλικά. Σφίγγεται το επαρχιωτάκι, το μούδιασμα απλώνει. Στου Zonar’s κάθονται και πίνουνε καφέ. Πώς μπορούν;

Α! Τί ‘ναι αυτό; At-ti-ca. Μμμ… για να μπω! Το σύμπαν δημιουργείται ξανά απ’ την αρχή! Ο λαμπερός κόσμος της μόδας και του στυλ ξανοίγεται μπροστά του:          Θέλετε να δοκιμάσετε το νέο άρωμα;                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       «Ευαισθητοποιημένοι» καλλιτέχνες παντός είδους «πειράζουν» μια πάνινη τσάντα ώμου για χάρη μιας εταιρίας καλλυντικών. Ε, κάποιο μέρος των εσόδων, κάπου θα πάει κι αυτό!                                                                                                                                                   Κόσμος αρκετός κοιτάζει, δοκιμάζει, αγοράζει.

Το μούδιασμα έφυγε. Στους ναούς της κατανάλωσης χαλαρώνεις, ξεχνιέσαι. Ένα ωραίο παπούτσι εξάλλου παραμένει ωραίο είτε το φοράς στην Ομόνοια, είτε στο Σύνταγμα, είτε στο Κολωνάκι. Ανοίγει τα ρουθούνια του να ρουφήξει μυρωδιές: μπα… ψυχρός αιρκοντισιονάτος αέρας, πολλά αρώματα, δέρματα, χρήμα πλαστικοποιημένο. Ζωή είναι κι αυτή, ζωή σε σελοφάν.

Το επαρχιωτάκι παίρνει το δρόμο του γυρισμού… Γυρίζουν οι σκέψεις στο κεφάλι του, γυρνούν οι εικόνες μες στη ζάλη του. Κλείνει τα μάτια κι ονειρεύεται…σαν τον Καραγκιόζη.

Advertisements