Τον είδε ξανά μετά από χρόνια σε μία εκδήλωση. Δεν το περίμενε να χαρεί τόσο πολύ. Κι αυτός χάρηκε και θυμήθηκε πολλά απ’ τα παλιά.

Αλλά όσο αυτή μίλαγε αληθινά, ξεπερνώντας το «τί κάνεις;» «καλά», ξεδιπλώνοντας τις σκέψεις και τις ανησυχίες της με οικειότητα, τόσο αυτός υιοθετούσε μια επιθετική στάση. Αντί να συμμετάσχει στο μοίρασμα – έστω συμ-παθώντας, αν όχι φανερώνοντας κάτι δικό του – αυτός εξαπέλυσε πρωτοφανή  για-μετά-τόσον-καιρό επίθεση, κατηγορώντας την για γκρίνια και μιζέρια…

Μ’ άλλα λόγια: «Δεν αντέχω να σκεφτώ πόσο ακόμη σ΄αγαπώ…»

Advertisements