Είναι πολύ ωραίο πράγμα οι διακοπές, ακόμα κι αν είναι για ελάχιστες μέρες, ακόμα κι αν σωματικά κουράζεσαι τελικά περισσότερο. Όμως το να φύγεις μακριά απ’ την Αθήνα και να «ανοίξει» λίγο το μάτι σου σε έναν μακρύτερο ορίζοντα είναι πράγματι από μόνο του ξεκούραση. Οδηγάς και ξεπετιώνται μπροστά σου ωραία σκηνικά, βλέπεις τη θάλασσα με το ωραίο χρώμα της, φυσά ωραίο αεράκι. Περπατάς κι ανακαλύπτεις πόλεις και σοκάκια καινούρια. Βέβαια, τίποτα απ’ αυτά δεν αξίζει από μόνο του. Όταν όμως τα μοιράζεσαι με πρόσωπα αγαπημένα, τότε όλα αποκτούν άλλη αξία… Ειδικά αν πας να συναντήσεις φίλους που έχεις μήνες να δεις και μοιράζεσαι σημαντικές στιγμές της ζωής τους, τί πιο όμορφο;!

Δόξα τω Θεώ που μπορούμε και πραγματοποιούμε τέτοιες μικρές αποδράσεις, αλλά κυρίως που αξιωνόμαστε να έχουμε φίλους ακριβούς, ζεστούς, που δίνουν νόημα κι ομορφαίνουν τη ζωή μας…

Το ευχαριστώ με πλημμυρίζει και δεν μπορεί παρά να αγγίξει και τα πλήκτρα του υπολογιστή…

Advertisements