Ετικέτες

… Η συγκύπτουσα ζει ακόμη. Κυκλοφορεί στα βρώμικα πλακάκια της Σταδίου. Δεν παρακαλεί πια για ένα θαύμα, δεν κοιτά ψηλά. Με το κυπελάκι στο χέρι, ζητά απ’ τους ίσους. Περιμένει τα ψιχία εκ της τραπέζης τους. Ο ίσος δε την βλέπει ποτέ, γιατί αυτή δεν φτάνει στον ορίζοντά του. Έρχεται όμως ο έσχατος, τη Βλέπει και τη συμπονά· και μαζί με την αγάπη του αφήνει στο κυπελάκι και την καρδιά μου.

Advertisements