Γιατί οι άνθρωποι έχουν τέτοιο πείσμα να γίνει τελικά « το δικό τους »  ; Είτε έχουν δίκιο, είτε όχι, εμμένουν τόσο πιεστικά στην άποψή τους – χρησιμοποιώντας ακόμα και οικτρά επιχειρήματα που προσβάλλουν τη νοημοσύνη μας – προκειμένου να εφαρμοστεί η δική τους « λαμπρή » ιδέα!!!

Τι εγωισμός, Θεέ μου! Πόσο με θλίβει τέτοια συμπεριφορά! Όχι μόνο γιατί είμαι ο αποδέκτης της, αλλά κυρίως γιατί και μόνο υπάρχει στον κόσμο…

Σε μια αντίστοιχη περίπτωση τις προάλλες, οπού δέχτηκα την επιδεικτικά αδιάφορη, προσβλητική και αφ’ υψηλού συμπεριφορά μιας δικηγόρου ( ο ορισμός της “bitch” ! ), ένας σοφός άνθρωπος δίπλα μου, μού είπε: « Αυτή είναι ο κακός λύκος, εσύ είσαι το αρνί. Εφ’ όσον το επιλέγεις και θες να είσαι το αρνί, τότε πρέπει να παραδεχτείς και το νόμο της φύσης που λέει ότι ο λύκος τρώει το αρνί…».

Σοφή κουβέντα…

Και πιθανώς ο μόνος τρόπος να ανέχεται κανείς τις κακές και μικρόψυχες συμπεριφορές δίπλα του. Δεν είναι υποτίμηση των δυνάμεών σου ή αυτο-εξευτελισμός· αντίθετα, είναι η οριοθέτηση του εαυτού και των αξιών σου, που σε κάνει να νιώθεις καλά μ’ αυτό που είσαι και με τον τρόπο που επέλεξες να ζεις…

Σοφή κουβέντα.

Advertisements