Μυήθηκα στο Σαββόπουλο μέσω του Β., αλλά πρωταρχικά  « έφτασα »  στον Β.  λόγω των στίχων του Σαββόπουλου…:

στάση 1η : « καλοκαίρι…με τη φέτα το καρπούζι στο ’να χέρι…λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι…την κοψιά μιας προτομής μες στο παρτέρι…καλοκαίρι…»

στάση 2η : «κι εσύ έφεγγες στη μέση όλου του κόσμου κι ήσουν, φως μου, κατακκόκινη νιφάδα σε γιορτή…»

στάση 3η : «Σαββόραμα» ≡ πανηγύρι! Χορός, τραγούδι, χρώμα και μια ευφυής κοτσίδα να ενορχηστρώνει τη γιορτή!!!!

→ σταθμός : « Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ, κάτι μυστικό

κάτι πλούσιο και παράξενο, σαν τοπίο του βυθού

ανθισμένες κερασιές κι απόγευμα ζεστό

και πολύχρωμο χορτάρι, ναι, για ν’ αποκοιμηθώ »

…τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον τού χρωστάω…

Advertisements